با سلام ، مامان یزدان هستم ، یزدان جان ۷ ساله هستش و حدودا ۹ ماه با خانم دکتر جلسه مشاوره داشتیم .
دلایل متعددی برای ارجاع ما به رفتار درمان وجود داشت از جمله اینکه قدرت نه گفتن نداشت ، نمیتونست از خودش دفاع کنه و از بچه های پایین تر از سن خودش هم کتک میخورد ، اضطراب اجتماعی و مشکلات هیجانی داشت ، چند ماه اخیر دچار اضطراب جدایی هم شده بود به صورتی که هیچ کلاسی رو نمیرفت . تو همون جلسات اولیه که یه جورایی مرور کودکی و گذشته خودم و ۳ سال اولیه زندگی یزدان رو داشتیم ، استنباط خانم دکتر این بود که من بسیار کمال گرایانه و وسواس گونه عمل میکنم نسبت به تربیت فرزندم و خیلی خودم رو سرزنش میکنم بابت مشکلات یزدان ، خانم دکتر فرمودن که من باید در درجه اول اضطراب خودم رو کنترل کنم ، بچم رو همونجوری که هست با اون تیپ شخصیتی بپذیرم و دست از سرزنش خودم بردارم .
در ادامه روند تشخیص و درمان مشکلات ، موقعیت هایی که ما در طول روز و هفته درش چالش داشتیم رو یادداشت میکردیم که در جلسات با خانم دکتر دونه دونه راجع به اون ها صحبت و چاره اندیشی کنیم ، آموزش و شناخت احساسات به یزدان رو کار کردیم با رول بازی کردن و قرار دادن کودک در موقعیت هایی که باید از خودش دفاع کنه که تا حد قابل توجهی تغییرات حاصل شد ، در رابطه با مشکل اضطراب جدایی هم با حفظ آرامش ، صبوری و دادن اطمینان که ما همیشه در کنارش هستیم و قصه گویی هایی با همین محتوا تا حد زیادی اضطرابش کم شده .
از خانم دکتر موسوی علاوه بر نظرات و تشخیص های درستشون ، بابت آرامشی که در کلامشون همیشه در طی جلسات داشتن و این رو به من هم منتقل میکردن کمال تشکر رو دارم 🙏🏻🙏🏻
۱۱ دی ۱۴۰۴
