سلام آقای خلیلی ، داستان راهی که رفتم رو مینویسم هم برای تشکر از خانه رشد و هم برای آگاهی خانواده هایی که هنوز شک دارن که درمان آنلاین جواب میده یا نه .
من از بیست ماهگی دخترم احساس کردم یه چیزی درست نیست که یک سال و نیم ، تمام جاهای حضوری رو در تورنتو و تگزاس آزمایش کردم و دستاورد من در برابر اتلاف وقت در ترافیک ، خستگی ، کلافگی و هزینه بالا ، چیزی در حد بیست درصد بود . امیدی نداشتم اما یک خانم در مکزیک بهم پیشنهاد شدن ؛ از اونجا فکر کردم آره آنلاین بهتره ، زمان آموزش بیشتره و دستاورد بالا هست که اتفاقی پیج خانه رشد رو دیدم ، استوری سفر به مالزی و زنده شدن خاطرات خوب از زمان زندگیم در اونجا ، شدم همراه خانه رشد ، درمان رو از مکزیک آوردم ایران که علاوه بر همه چیزهای مثبت ، هم از لحاظ فرهنگی خیلی برام کمک بود و در کنارش ، خانم بابایی و خانم آقچه لی هم به عنوان درمانگر همراه من شدن و قدم به قدم آمدن ، تمرین ها رو چندین بار برای نتیجه مطلوب و انعطاف پذیری کودک عوض کردن ، اگر مریض بشیم تمرین ها رو تغییر میدن تا با شرایط جسمی و منزل ما جور در بیاد و مسافرت میریم با ما همراه میشن که تمرین ها در سفر قابل اجرا باشن .
میتونم بگم حضوری من برای هر جلسه چهل دقیقه ای ، سه ساعت با احتساب رفت و برگشت دو ساعته وقت میذاشتم و بچه کلافه و اکثرا خواب آلود در جلسات بود ، سه جلسه در هفته میشد که میشد نه ساعت در هفته و الان تقریبا همون نه ساعت در هفته رو کار مفید در خانه انجام میدیم . الان دخترم از خیلی نظر ها در چهار سال و سه ماهگی به همسن هاش رسیده که تفاوت هاش رو من مادر و درمانگر آگاه میبینیم و امیدوارم اونم حل بشه .
اینکه درمان تمام مدت هست و نه دو ، سه تا جلسه در هفته ، اینکه درمانگر مثل مامان دلسوزه نه مثل یه نفر که بعضا در کلاس های حضوری اینجا فقط آمده بود ساعت پر کنه و بره خونه ، اینکه مادر روز به روز توسط درمانگر آگاه تر میشه و اینکه به جای سه جلسه در هفته ، هر روز کلاس و آموزش انجام میشه در پیشرفت کودک تاثیر شگرفی داره .
۵ دی ۱۴۰۳
