اوتیسم یک اختلال عصبی_رشدی است که در آن بخش های مختلف مغز در همکاری با یکدیگر دچار مشکل می شوند. این اختلال در سه سال اول زندگی بروز پیدا می کند و تا آخر عمر همراه فرد خواهد بود. شاخصه اصلی اوتیسم نقص در ارتباطات و تعاملات اجتماعی می باشد. اوتیسم یک بیماری نیست و درمان قطعی نیز ندارد اما فرد مبتلا با توانبخشی می تواند مهارت هایی را کسب کرده و زندگی تا حدی مستقل داشته باشد. در این مقاله خانه رشد قصد داریم آمار اوتیسم در جهان را بررسی کنیم…
علت اوتیسم چیست؟
پاسخ به این پرسش چندان کار آسانی نخواهد بود چرا که دانشمندان هنوز نمی دانند که دقیقا چه چیزی منجر به بروز اوتیسم می شود. اوتیسم از یک ژن یا یک سبک زندگی خاص نشات نمی گیرد بلکه ناشی از تعامل بین چندین عامل مختلف می باشد.
نکته مهم و قابل توجهی که درباره علت بروز اوتیسم وجود دارد این است که ژنتیک در بروز این اختلال نسبت به عوامل محیطی نقش مؤثرتری دارد؛ به همین دلیل، متخصصان کلینیک تخصصی اوتیسم تأکید میکنند که احتمال بروز اوتیسم در کودکانی که خواهر یا برادر مبتلا به اوتیسم دارند، بسیار بیشتر از سایرین است.
علائم اوتیسم
اوتیسم یک اختلال طیفی است که تأثیر آن بر توانایی های اجتماعی، ارتباطی و رفتاری فرد می باشد. علائم
اوتیسم می توانند در کودکان متفاوت باشند و در هر فرد می توانند در انواع و شدت های متفاوتی ظاهر شوند. . شناسایی بهموقع این علائم نقش مهمی در شروع مداخلات درمانی از جمله کاردرمانی اوتی
سم دارد. در ادامه، برخی از علائم رایج اوتیسم در کودکان را عنوان میکنیم:
مشکل در تعاملات اجتماعی:
کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است مشکلاتی در برقراری ارتباط و تعامل با دیگران ، مشکلات کودکان اوتیسم در مدرسه داشته باشند. آن ها ممکن است نسبت به به اشتراک گذاشتن وسایل و بازی، لبخند اجتماعی و برقراری ارتباط چشمی با دیگران علاقه کمتری نشان دهند.
مشکلات زبانی و ارتباطات:
کودکان اوتیسم ممکن است دچار تأخیر در زبان بوده یا مشکلاتی در ارتباط و برقراری مکالمه با دیگران داشته باشند. آن ها ممکن است عبارات تکراری و بی معنی را به کار ببرند و یا مشکلاتی در درک و استفاده از زبان غیرکلامی مانند اشاره ها و علائم بدنی و حالات صورت داشته باشند.
علایق و تمایلات خاص:
کودکان اوتیسم معمولاً علایق و تمایلات خاصی داشته و ممکن است به موضوعات و فعالیت های محدود تمایل نشان دهند. آن ها ممکن است به چیدمان و مرتبسازی اشیاء، تکرار اعمال و روتین های خاص، علاقه به عناصر مشخص مانند اعداد یا نماد ها و یا عملکرد های خاصی مانند چرخش اشیاء (مثلا ماشین لباسشویی یا چرخ های ماشین اسباب بازی) علاقه داشته باشند.
حساسیت های حسی بیشتر یا کمتر از حد:
برخی از کودکان اوتیسم حساسیت های زیادی نسبت به محیط دارند. آن ها ممکن است به نور های شدید، صدا های بلند و یا صدا های خاصی حساسیت داشته باشند و به طرز عجیب و شدیدی به تحریکات حسی واکنش نشان دهند.
برخی دیگر از کودکان اوتیسم نیز ممکن است حساسیت های کمتر از حد معمول داشته باشند. این کودکان به دنبال هیجان و تحریکات حسی زیادی هستند و ممکن است کار های خطرناک از آن ها سر بزند.
الگو های رفتاری خاص و تکراری
کودکان اوتیسم ممکن است الگوی رفتاری خاصی داشته باشند. آن ها ممکن است به تکرار اعمال خاص، حرکات تکراری و محدود علاقه داشته باشند و همچنین عدم انعطافپذیری در تغییرات روتین های روزمره اغلب در آن ها دیده می شود.
درمانگران اوتیسم خانه رشد
بیش از 22 در مانگر و متخصص درمان اوتیسم در خانه رشد مشغول به فعالیت بوده و در زمینه های مختلفی اعم از گفتاردرمانی ، کار درمانی ، روانشناسی و غیره برای درمان اوتیسم خدمت رسانی می نمایند.
گزارشهای رسمی آمار اوتیسم در جهان
برای دانستن آمار اوتیسم در جهان در ۲۰۲۵، میتوانیم به گزارشهای رسمی مراجعه کنیم:
طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO) ۲۰۲۵، اوتیسم در سطح جهانی بهطور متوسط حدود ۱ در ۱۲۷ نفر گزارش شده است، اگرچه این میزان بسته به کشور و روشهای تشخیصی ممکن است متفاوت باشد.
بر اساس دادههای بهروز مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها (CDC) آمریکا در ۲۰۲۵، حدود ۱ در ۳۱ کودک ۸ ساله در ایالات متحده با اختلال طیف اوتیسم شناسایی شدهاند که نسبت به سالهای قبل افزایش داشته است.
تعداد واقعی مبتلایان به این اختلال در دهههای اخیر افزایش یافته است که احتمالاً به دلیل بهبود روشهای تشخیص، افزایش آگاهی عمومی و دسترسی بهتر به خدمات غربالگری است.
گزارش پیشرفت (رضایت مراجعین)
شیوع اوتیسم در جهان و تفاوت در جنسیت
در حالی که به نظر میرسد نرخ شیوع اوتیسم در بین فرهنگ های متفاوت ثابت باشد، این نرخ بر اساس جنسیت بسیار متفاوت است. به طوری که تشخیص اوتیسم در پسران بسیار بیشتر از دختران است. به این صورت که در سن ۸ سالگی از هر ۷۰ پسر یک نفر و از هر ۳۱۵ دختر یک نفر مبتلا به اوتیسم تشخیص داده شدهاند.
با این حال احتمال ابتلای دختران به سایر اختلالات شناختی که ممکن است همراه با اوتیسم رخ دهند بیشتر است.
تفاوت های میزان شیوع ممکن است نتیجه تفاوت های این دو جنسیت در علائم بالینی نیز باشد. به طوری که زنان و دختران مبتلا به اوتیسم اغلب رفتار های غیر معمول کمتری از خود نشان داده و در نتیجه احتمال کمتری برای دریافت تشخیص ابتلا به اوتیسم دارند.
