مشکل غذا نخوردن در کودکان مشکل تازه ای نیست و اغلب والدین از غذا نخوردن کودک خود شکایت دارند.در چنین مواقعی چنین سوالاتی در ذهن والدین ایجاد می شود: آیا کودک من بد غذاست؟ آیا من به عنوان یک والد در این زمینه کم کاری کردم؟ آیا این غذا نخوردن نشانه مشکلات بزرگتری می باشد و باید نگران شوم؟
طبیعی یا غیر طبیعی؟
اگر کودک شما از خوردن هر چیزی که مقابلش می گذارید سر باز می زند نه به دلیل اشکال مهارت های شما در زمینه نگهداری از کودک است و نه نشانه یک مشکل پزشکی بلکه احتمالاً به دلیل وارد شدن کودک به مرحله جدیدی از مسیر رشد و تکامل خود می باشد.
غذا نخوردن کودک
بد غذایی و کم غذا شدن اغلب در سن ۱۲ الی ۱۸ ماهگی کودکان دیده می شود که در حیطه بالینی و تخصصی به آن ترس از غذا های جدید می گویند و پدیده غیر طبیعی نمی باشد.
همچنین پس از پشت سر گذاشتن سال اول زندگی کودک که در آن کودک به سرعت وزن اضافه کرده و رشد می کند، سرعت این افزایش وزن کاهش پیدا کرده و در نتیجه اشتها و میل به غذای کودک نیز کاهش پیدا می کند.
کودکان در این سن کنجکاوی بالایی دارند و به دنیای پیرامون خود و کشف آن علاقه زیادی نشان می دهند. طبیعی است که با وجود چیز های بسیاری برای کشف و دیدن و کار های بسیاری برای انجام دادن، کودک صبر و تحمل یک جا نشستن و غذا خوردن را نخواهد داشت.
خبر خوش
با همه این اوصاف، خبر خوش این که: کودکان در سنین ۱۲ تا ۱۸ ماه اتفاقاً به خوبی قادر به درک احساس گرسنگی زمانی که اتفاق می افتد، هستند. جمله معروف که متخصصان کودک به والدین می گویند: زمانی که نوبت به بررسی غذا خوردن می رسد، بررسی هفته ملاک است و نه صرفاً یک روز.
شاید کودک شما کل آخر هفته را فقط با میوه و بیسکوییت بگذراند اما ناگهان یک تکه مرغ کامل را در شام شنبه شب میل کند!
برخی از دلایل غذا نخوردن کودک
۱. کودک تحت فشار است
اگر کودک برای غذا خوردن تحت فشار باشد دچار اضطراب شده و غذا خوردن را پس می زند.پس هرگز نباید دستوری با کودک رفتار کرد.اگر والدین بیش از حد روی غذا خوردن کودک تمرکز کنند، باعث ایجاد استرس در کودک شده و کودک از غذا خوردن سر باز می زند.
برای برطرف کردن این مشکل باید اجازه داد که غذا برای خود کودک باشد و خودش هر طور که علاقه دارد شروع به غذا خوردن کند.
پس عقب بنشینید و اجازه دهید که خود کودک با غذای جدید ارتباط برقرار کند.
۲. کودک کلافه است
کودکان زمان های زیادی دچار کلافگی می شوند در نتیجه نمی توان از آنها انتظار داشت که همیشه خوب غذا بخورند. خیلی وقت ها کودک از مدرسه و مهد کودک بر می گردد و می بینید که هیچ یک از خوراکی هایش را نخورده است علت این امر کلافگی کودک است.
برای برطرف کردن این مشکل کمی با او صحبت کنید. به آرامی علت کلافگی کودک را از خودش بپرسید اما او را بازپرسی نکنید و به او فرصت دهید که بتواند با خودش کنار بیاید.
همچنین ممکن است که او از یک غذای خاص خسته شده باشد و برای غلبه کردن بر این مشکل دچار چالش شده باشد.
۳. کودک احساس گرسنگی نمی کند
اشتهای کودکان غیر قابل پیش بینی می باشد در نتیجه همیشه باید بهترین زمان را برای غذا خوردن کودک انتخاب کنید. بعد از سن ۲ سالگی سرعت رشد کودکان بع آرامی کاهش پیدا می کند و به این معناست که آن ها مانند همیشه گرسنه نخواهند شد. در برخی از روزها کاملاً گرسنه هستند و در برخی دیگر کاملاً احساس سیری می کنند. ممکن است در چنین زمانهایی نگران شوید اما نباید واکنش خاصی از خود نشان دهید برای بهتر پذیرفتن این مسئله، به این فکر کنید که خودتان هم گاهی اوقات اصلا گرسنه نمی شوید و دلیل خاصی هم برای این موضوع وجود ندارد.
۴. حواس کودک پرت است
تماشا کردن تلویزیون، بازی کردن با موبایل و تبلت یا با اسباب بازی ها، حواس کودک را پرت می کند. هنگامی که کودک مشغول تماشای تلویزیون یا بازی کردن می باشد تمام تمرکزش روی آن خواهد بود و نمی تواند روی غذا خوردن تمرکز کافی داشته باشد در نتیجه باید زمان غذا خوردن کودک از زمان تفریح او جدا باشد.
برای برطرف کردن این مشکل، ساعت بازی و کارتون تماشا کردن کودک را از زمان غذا خوردن او جدا کنید. هنگام غذا خوردن هیچ کاری بجز غذا خوردن انجام نشود و خودتان هم همراه با کودک غذا بخورید.
علامت خطر؟!
در عین حال که کم اشتها شدن کودک در این بازه سنی امری طبیعی است و برای اغلب کودکان اتفاق می افتد، گاهاً بد غذایی و غذا نخوردن کودک می تواند ناشی از عواملی مثل مشکلات گوارشی، اختلالات بلع، یبوست، حساسیت های غذایی و یا اوتیسم باشد.
در صورت وجود موارد زیر در کودک بهتر است حتماً از یک پزشک متخصص مشورت بگیرید:
- تعداد غذاهایی که کودک می پذیرد کمتر از ۲۰ عدد است.
- کودک در حال کاهش وزن مداوم است.
- کودک هیچ یک از گروه های غذایی را دوست ندارد و نمی خورد.(سبزیجات، لبنیات، حبوبات و…)
- کودک چند روز متوالی هیچ چیز نمی خورد.
- کودک صرفاً به یک برند خاص و یا بسته بندی خاص برای خوراکی ها پایبند است.
- کودک به دلیل غذا و غذا خوردن در موقعیت های اجتماعی دچار اضطراب می شود.
- کودک واکنش های شدیدی در برابر دوست نداشتن و نخواستن غذا ها دارد. مثلاً جیغ زدن، دویدن و فرار کردن، پرت کردن اشیا…
