تاثیر تلویزیون بر رشد کودک

مسلما در میان صحبت های یک دوست یا بخشی از مطالب پزشکی یک روزنامه به جملاتی با مضمون تاثیرات خوب و بد تلویزیون بر رشد و سلامت کودک برخورد داشته اید. اما اینکه چقدر رشد کودک از تلویزیون و نمایشگر های مشابه آن تاثیر می پذیرد. مطالعه ی این مقاله درباره تاثیر تلویزیون بر رشد کودک در یافتن پاسخ به شما کمک می کند:

تماشای تلویزیون یک عمل ارتباط یک طرفه است. ارتباط زمانی اتفاق می افتد که فرستنده و گیرنده وجود داشته باشد. در این حالت فرستنده پیام همیشه تلویزیون است در حالی که گیرنده پیام همیشه کودک است.

اینکه قرار گرفتن زودهنگام با رسانه های صفحه نمایش باعث تغییر مغز در حال رشد می شود یا نه، مشخص نیست. تحقیقات منتشر شده در مورد چگونگی (و چقدر) کودکان کمتر از 5 سال واقعاً از صفحه نمایش یاد می گیرند، محدود است. 

مطالعات درباره تاثیر تلویزیون بر رشد کودک

 با این حال، مطالعات نشان می‌دهد که در حالی که نوزادان محتوای تلویزیون را جذب نمی‌کنند. اما می‌تواند توجه آنها را جلب کند. آنها می توانند اعمال خاصی را که روی صفحه نمایش می بینند بین 6 تا 14 ماه تقلید کنند و دنباله های کوتاه را تا 18 ماهگی به خاطر بسپارند.

کودکان در پایان سال دوم شروع به درک مطالب می کنند.

 شواهد محکمی وجود دارد مبنی بر اینکه نوزادان و کودکان نوپا در انتقال یادگیری جدید از یک نمایش دو بعدی به یک شی 3بعدی (مثلاً از صفحه نمایش به زندگی واقعی) مشکل دارند و بعید است که در این سن از تلویزیون یاد بگیرند. 

 در مقابل، آنها به شدت از طریق تعامل چهره به چهره با والدین و مراقبان یاد می گیرند. زمانی که به صورت زنده، تعاملی، در زمان و مکان واقعی و با افراد واقعی تجربه شود، یادگیری اولیه آسان‌تر، غنی‌تر و از نظر رشدی کارآمدتر است.

شاید الان بعد از خواندن این شواهد ذکر شده،ذهنتان مشغول شود. که دقیقا چه خطراتی از جانب تلویزیون ونمایشگر های مشابه میتواند رشد کودک من را تهدید کند؟بیایید تا برایتان شرح دهم:

اولین مشکل و تاثیر تلویزیون بر رشد کودک

اولین مشکل در این نوع فرآیندهای ارتباطی، مانع رمزگشایی و بازخورد است. مانع رمزگشایی و بازخورد زمانی اتفاق می‌افتد که کودک به تلویزیون پاسخ می‌دهد اما تلویزیون قادر به ارائه بازخورد به کودک نیست.

 در نتیجه، کودک یا از تمرین بیان کلمات دلسرد می شود یا به طور مداوم از تلفظ اشتباه کلمات استفاده می کند.

دومین مشکل و تاثیر تلویزیون بر رشد کودک

مشکل دوم در این فرآیند ارتباطی، مانع روانی اجتماعی است که به دلیل فقدان عاطفه و محبت تلویزیون اتفاق می افتد. تلویزیون نمی تواند عشق، مراقبت و تعامل اجتماعی را ترویج کند. در نتیجه، صرف زمان زیاد برای تماشای تلویزیون، عدم پاسخگویی، عدم محبت و احساس انزوای اجتماعی را در کودک ایجاد می کند.

 تئوری های دیگر نیز می توانند دلایلی را توضیح دهند که چرا تماشای بیش از حد تلویزیون بر یادگیری زبان و مهارت های اجتماعی کودکان تأثیر می گذارد. نظریه کنش متقابل اکتساب زبان (گروم برونر) تصریح می کند که تعامل بین کودکان و والدین فرصت هایی را برای کودکان فراهم می کند تا زبان را فرا گیرند. به طور مشابه، نظریه اکتساب زبان رفتارگرایان مانند اسکینرفرض می کند که کودکان زبان را از طریق تقلید و بازخورد از بزرگسالان یاد می گیرند.

 هر دو نظریه پیشنهاد می کنند که برای تقویت رشد زبان و مهارت های اجتماعی باید بازخورد وجود داشته باشد. بر اساس این نظریه ها، فراگیری زبان نیازمند تعامل دو طرفه است که در آن کودکان فرصت رمزگذاری، رمزگشایی و تصحیح را دارند.

 این شرایط در فرآیند ارتباط تلویزیون و کودک وجود ندارد. برای حل مشکل انزوای اجتماعی و فراگیری زبان، به سادگی زمان تماشای تلویزیون را کاهش دهید.

مطالعه موردی مارس سومالینوگ و تاثیر تلویزیون بر رشد کودک

این مورد در مطالعه موردی مارس سومالینوگ در مورد دو دانش آموز که مشکل مشابهی را تجربه می کنند تأیید و نشان داده شد و طبق نتیجه این تحقیق، کاهش زمان تماشای تلویزیون و درگیر کردن مداوم زبان آموز به مکالمه به آنها کمک می کند تا مهارت های زبانی و اجتماعی خود را توسعه دهند.

درست زمانی که فکر می کنید تماشای تلویزیون نمی تواند بیشتر از این به شما آسیب برساند، بر سلامت مغز تأثیر منفی می گذارد. بر اساس مفهوم نوروپلاستیسیته، مغز شما با هر محیطی که در آن وقت می گذرانید سازگار می شود. بنابراین، اگر وقت خود را صرف تماشای برنامه هایی کنید که درباره قتل، جنایتکار و دیگر جنبه های منفی رفتار انسان هستند، مغز شما ممکن است در نهایت آن را با شخصیت خود ترکیب کنید. همانطور که با رفتارهای منفی بیشتر آشنا می شوید، شانس شما برای حساس شدن به آنها کاهش می یابد و بیشتر مستعد نشان دادن همان اعمال منفی هستید.

جای تعجب نیست که کودکان زمان زیادی را در مدرسه می گذرانند. اما آنچه قابل توجه است این است که زمان بیشتری را صرف تماشای تلویزیون یا چک کردن گوشی خود می کنند. این می تواند منجر به ایجاد رفتار خشونت آمیز و سایر ویژگی های منفی شود

علاوه بر این، این عادت بر مشاهده شده است که کودکان تماشای تلویزیون را به گذراندن وقت با والدین خود ترجیح می دهند.این می تواند یک اعتیاد باشد که برای سلامتی آنها بسیار مضر است و باید به آن توجه کرد.

کلام آخر

تلویزیون بر روابط کودکان با والدین و دوستان خود تأثیر می گذارد. زیرا زمان کمتری را با آنها می گذرانند.مهم این است که زمان خود را در مکان های مناسب سرمایه گذاری کنید. هیچ کاری را بیش از حد انجام ندهید زیرا می تواند منجر به اعتیاد به آن کار شود؛ کمااینکه مسائل منفی تماشای تلویزیون سبک زندگی کم تحرک را ترویج می کند و مغز شما را تحریک نمی کند.

در عوض باید وقت خود را روی چیزهای سالم تری سرمایه گذاری کنید: ورزش کردن، وقت گذاشتن برای سرگرمی های خود، گذراندن وقت با عزیزانتان، خواندن کتاب و جدول کلمات متقاطع و…

نواختن ساز یا بازی در فضای بازنیز از دیگر ایده های خوب جایگزین است.