نظم در کودکان

به عنوان والدین، یکی از وظایف شما این است که به فرزندتان درست رفتار کنید. این کار زمان و حوصله می خواهد. اما، به یادگیری استراتژی های انضباط موثر و سالم کمک می کند.در اینجا نکاتی از آکادمی اطفال آمریکا (AAP) در مورد بهترین راه‌ها برای کمک به فرزندتان در یادگیری رفتار قابل قبول در حین رشد و نظم در کودکان آورده شده است.

۱۰ استراتژی نظم در کودکان

راهبردهای انضباط مثبتی که به طور مؤثر به کودکان یاد می دهد رفتار خود را مدیریت کنند و آنها را از آسیب دور نگه دارند و در عین حال رشد سالم را ارتقا دهند. این شامل:

• نشان بدهید و بگویید

با گفتار و رفتار آرام به کودکان درست از نادرست را بیاموزید. الگوهایی از رفتارهایی که دوست دارید در فرزندان خود ببینید.

• محدودیت ها را تعیین کنید

قوانین واضح و ثابتی داشته باشید که فرزندانتان می توانند از آنها پیروی کنند. حتماً این قوانین را با عباراتی که برای سن آنها قابل درک است توضیح دهید.

• عواقب بدهید

با آرامش و قاطعیت عواقب آن را در صورت عدم رفتار توضیح دهید. به عنوان مثال، به او بگویید که اگر اسباب بازی هایش را برنداشت، آنها را برای بقیه روز کنار می گذاری ولی با پس دادن آنها پس از چند دقیقه تسلیم نشوید. اما به یاد داشته باشید، هرگز چیزی را که فرزندتان واقعاً به آن نیاز دارد، مانند یک وعده غذایی، از خود دور نکنید.

• به حرف های کودکانتان گوش فرا دهید

گوش دادن مهم است. اجازه دهید فرزندتان قبل از کمک به حل مشکل، داستان را تمام کند. مراقب مواقعی باشید که رفتار نادرست الگویی دارد، مثلاً اگر فرزندتان احساس حسادت می کند. با فرزند خود در مورد این موضوع صحبت کنید نه اینکه فقط عواقب آن را بیان کنید.

• توجه خود را به آنها معطوف کنید

قوی‌ترین ابزار برای نظم و انضباط مؤثر، توجه است – برای تقویت رفتارهای خوب و دلسرد کردن دیگران. به یاد داشته باشید، همه کودکان توجه والدین خود را می خواهند.

• خوب بودنشون رو تشویق کنید

کودکان باید بدانند
چه زمانی کار بدی انجام می دهند و چه زمانی کار خوبی انجام می دهند. به رفتار خوب توجه کنید و به آن اشاره کنید و موفقیت و تلاش های خوب را تحسین کنید. مشخص باشید (به عنوان مثال، “وای، شما کار خوبی کردید که آن اسباب بازی را کنار گذاشتید!”).

• بدانید چه زمانی پاسخ ندهید

تا زمانی که کودک شما کار خطرناکی انجام نمی دهد و برای رفتار خوب توجه زیادی به او می شود، نادیده گرفتن رفتار بد می تواند راهی موثر برای جلوگیری از آن باشد. نادیده گرفتن رفتار بد می تواند پیامدهای طبیعی اعمالشان را نیز به کودکان بیاموزد. به عنوان مثال، اگر کودک شما به عمد کولوچه های خود را نخورد، به زودی دیگر کلوچه ای برای خوردن نخواهد داشت. اگر اسباب بازی خود را پرتاب کند و بشکند، نمی تواند با آن بازی کند. طولی نمی کشد که او یاد می گیرد که کلوچه هایش را بخورد و با دقت با اسباب بازی هایش بازی کند.

• برای دردسر آماده باشید

برای موقعیت هایی که ممکن است فرزندتان در رفتار مشکل داشته باشد از قبل برنامه ریزی کنید. آنها را برای فعالیت های آینده و اینکه می خواهید چگونه رفتار کنند آماده کنید.

چرا کتک زدن و کلمات تند کارساز نیست؟

بیانیه سیاست AAP، “انضباط موثر برای تربیت کودکان سالم”، نشان می دهد که چرا مهم است که به جای تنبیه رفتار بد، بر آموزش رفتار خوب تمرکز کنیم. تحقیقات نشان می دهد که کتک زدن، سیلی زدن و سایر انواع تنبیه بدنی برای اصلاح رفتار کودک به خوبی کار نمی کند. همین امر در مورد فریاد زدن یا شرمساری کودک نیز صادق است. تنبیه‌های شدید جسمی و کلامی علاوه بر بی‌اثر بودن، می‌تواند به سلامت جسمی و روانی درازمدت کودک آسیب برساند.

الف. والدین نباید کودکان را کتک بزنند. کتک زدن به جای آموزش مسئولیت پذیری و خودکنترلی، اغلب باعث افزایش پرخاشگری و عصبانیت در کودکان می شود. مطالعه‌ای بر روی کودکان متولد شده در 20 شهر بزرگ ایالات متحده نشان داد که خانواده‌هایی که از تنبیه بدنی استفاده می‌کردند در چرخه منفی گرفتار می‌شدند: هر چه بچه‌ها بیشتر مورد ضرب و شتم قرار می‌گرفتند، بعداً بدرفتاری می‌کردند، که باعث شد در پاسخ به آنها کتک بخورند. اثرات ضربه زدن ممکن است فراتر از رابطه والد-کودک نیز احساس شود. زیرا می آموزد که اگر ناامید هستید – حتی با کسانی که دوستشان دارید – ایجاد درد برای کسی مشکلی ندارد. بچه‌هایی که کتک می‌خورند ممکن است وقتی به خواسته‌هایشان نمی‌رسند، دیگران را کتک می‌زنند.

نشانه های ماندگار تنبیه بدنی خطر آسیب را به خصوص در کودکان زیر ۱۸ ماه افزایش می دهد و ممکن است علائم قابل اندازه گیری دیگری بر روی مغز و بدن باقی بگذارد. کودکانی که مورد ضرب و شتم قرار می گیرند سطوح بالاتری از هورمون های مرتبط با استرس سمی را نشان می دهند. تنبیه بدنی نیز ممکن است بر رشد مغز تأثیر بگذارد. یک مطالعه نشان داد که بزرگسالان جوانی که به طور مکرر کتک خورده‌اند، ماده خاکستری کمتری دارند، بخشی از مغز که با خودکنترلی درگیر است، و در بزرگسالان جوان در تست‌های IQ کمتر از گروه کنترل عمل می‌کنند.

ب. توهین کلامی و کلمات چقدر آزاردهنده هستند. فریاد زدن بر سر کودکان و استفاده از کلمات برای ایجاد درد عاطفی یا شرم نیز بی اثر و مضر است. انضباط کلامی خشن، حتی توسط والدینی که در غیر این صورت صمیمی و دوست داشتنی هستند، می تواند منجر به بدرفتاری و مشکلات روانی بیشتر در کودکان شود. تحقیقات نشان می‌دهد که انضباط کلامی خشن، که با بزرگ‌تر شدن کودکان رایج‌تر می‌شود، ممکن است منجر به
مشکلات رفتاری و علائم افسردگی در نوجوانان شود.

• اشتباهات، از جمله اشتباهات خود، درس بگیرید

به یاد داشته باشید که به عنوان یک والدین، اگر احساس می کنید کنترل ندارید، می توانید به خودتان فرصت بدهید. فقط مطمئن شوید که فرزندتان در مکانی امن است و سپس چند دقیقه به خودتان فرصت دهید تا چند نفس عمیق بکشید، استراحت کنید یا با یک دوست تماس بگیرید. وقتی احساس بهتری کردید، به سمت فرزندتان برگردید، یکدیگر را در آغوش بگیرید و از نو شروع کنید.

• از زبان‌مثبت برای صحبت با کودک خود استفاده کنید

به عنوان مثال، به جای «غذاتو باید بخوری» بگویید: «وقت غذا خوردن است».

کلمه “نه” را برای مهمترین مسائل مانند ایمنی ذخیره کنید. با قرار دادن اشیاء خطرناک یا وسوسه انگیز دور از دسترس، نیاز به «نه» گفتن را محدود کنید.

منحرف کردن و جایگزین کردن یک شی خطرناک یا ممنوع با چیزی که بازی با آن مشکلی ندارد، یک استراتژی خوب در این سن است.