چه کارهایی در گفتاردرمانی انجام میشود به زبان ساده

به عنوان یک خانه رشدی حتما تا الان با حیطه های کاری یک گفتاردرمانگر آشنایی لازم را پیدا کردید، اما برای عزیزان نو ورود به جمعمان لازم است یکسری توضیحات کلی در مورد گفتاردرمانی به زبان ساده داده شود،پس همراه من باشید…

گفتاردرمانی چیست؟

گفتار درمانی یا پاتولوژی گفتار و زبان یکی از شاخه‌های توانبخشی می‌باشد که به آسیب شناسی اختلالات مربوط به گفتار و زبان می‌پردازد.

هدف گفتاردرمانگر، استفاده از توانایی افراد برای تقویت مهارت ارتباطی ،کلامی و بهبود شرایط زندگی فردی و اجتماعی می باشد. بنابراین گاهی هدف، درمان کامل فرد توانخواه نیست؛ بلکه تلاش برای استفاده از تمامی توانایی‌های فرد به بهترین شکل ممکن می باشد.

کار گفتاردرمانی چیست؟

گفتار درمانگر یا پاتولوژیست گفتار و زبان کسی است که به ارزیابی، تشخیص و درمان اختلالات مرتبط با گفتار و زبان و بلع می‌پردازد. در واقع گفتاردرمانگر، ارتباط درمانگر است. در ادامه توضیح می دهیم کار گفتاردرمانی چیست؟ و چه کسانی به گفتاردرمانی احتیاج دارند.

فعالیت گفتار درمانگر منحصر به “صحبت کردن” نیست چرا که برای خیلی از افراد پیش می‌آید که به دلیل آسیب‌های مغزی یا آسیب اندام‌های صورت (مثل قطع عضو یا فلجی عضله زبان) قادر به صحبت کردن نیستند ولی نباید این افراد را از ارتباط برقرار کردن محروم کرد. در اینجا لزوم ارتباط برقرار کردن حتی با روش‌های جبرانی مشخص می‌شود. همچنین در برخی موارد که فرد در روش‌های ارتباطی دیگری به جز صحبت کردن مثل زبان بدن، تماس چشمی و… ضعیف می باشد به گفتار درمانگر می تواند مراجعه کند. البته باید سعی کنیم در انتخاب بهترین گفتاردرمانی در تهران توجه خودمان را بالا  ببریم.

گفتاردرمانگر با توجه به مشکل مراجعه کننده، می‌تواند با متخصص مغز و اعصاب، متخصص اطفال، متخصص گوش و حلق و بینی، روانپزشک، روانشناس، شنوایی شناس، کاردرمانگر ذهنی و جسمی، فیزیوتراپیست، معلم مدرسه (برای کودکانی که به مدرسه می‌روند)، و پرستار (در صورت حضور در بیمارستان) در ارتباط باشد و درمانی چند جانبه برای تاثیرپذیری هرچه بیشتر ارائه کند.

همچنین در بسیاری از موارد علاوه بر درمان مستقیم بیماری فرد، به اصلاح و بهبود محیط زندگی وی نیز می‌پردازد تا شرایط مساعدتری برای بهبود فرد به وجود بیاید. به طور مثال مادرانی که از لکنت زبان کودکان خود رنج می‌برند می‌تواند با مشاوره‌ای که به مادر و معلم مدرسه‌ی او داده می‌شود، شرایط بهتری برای درمان سریع‌تر فرزند خود ایجاد کنند.

چه کسانی به گفتاردرمانی نیاز دارند؟

در پاسخ به سوال کار گفتاردرمانی چیست؟ بهتر است به سراغ کسانی برویم که نیاز به خدمات گفتاردرمانی دارند مانند:

 الف) کودکان دارای تاخیر در رشد گفتار و زبان که در طی  دوره‌ی رشد خود، سخن گفتن را به موقع آغاز نمی‌کنند یا مهارت‌های گفتاری و زبانی آن‌ها در سطحی پایین‌تری از سطح آنها است

ب) کودکانی که دارای اختلال در توجه و کم توان ذهنی و اختلالات یادگیری‌اند یا به یکی  از سندرم‌هایی که منجر به کم توان ذهنی می‌شوند، دچارند. و نیاز به گفتاردرمانی یا کاردرمانی سندرم داون دارند.

پ) کودکان ناشنوا و کم شنوا نیاز به گفتاردرمانی دارند.

ت) کودکان مبتلا به فلج مغزی که اندام ها و عضلات گفتاری آنها  درگیر است.( این افراد به احتمال زیاد به تمرینات کاردرمانی فلج مغزی در کنار گفتاردرمانی دارند.).

. ث) افراد مبتلا به کندگویی، تندگویی و جویده گویی نیاز به گفتاردرمانی دارند

ج) کودکان مبتلابه اختلال در خواندن، نوشتن و اختلالات یادگیری می‌توانند  از خدمات گفتاردرمانی استفاده کنند.

چ)افراد مبتلا به آفازی ( زبان پریشی) با خدمات گفتاردرمانی بزرگسالان می‌توانند بیماری خود را بهبود بخشند.

 ح) افراد مبتلا به لکنت زبان که در هنگام صحبت کردن دچار مکث، گیر وکشش و تلاش و تقلا می‌شوند می‌توانند از خدمات گفتار درمانی و اقدامات گفتار درمانگران استفاده کنند.

. خ) کودکان زیر سن دبستان که دچار ناروانی گفتاراند. با تمرینات گفتار درمانی می‌توانند مشکلات خود را درمان کنند

د)کودکان مبتلا به اختلالات تولیدی و تلفظی گفتار( این کودکان صداهای گفتاری را به صورت جانشینی حذف خراب گویی یا اضافه گویی تولید می‌کنند).

 ذ) افراد مبتلا به اختلالات صوت و صدا ( در این افراد صوت از نظر جنس و سن متناسب با فرد نیست و در موارد شایع به حالت گرفتگی صدا خود را نشان می‌دهد و دچار مشکل در حنجره‌اند) نیز می‌توانند از خدمات گفتاردرمانی استفاد بکنند.

 ر) افرادی که دچار لارنجکتومی شده‌اند، یعنی حنجره ی خود را به طور کلی از دست داده اند، یعنی صداها به جای این که در دهان تشدید شوند، دربینی تشدید شوند یا بالعکس.

چرا افراد دیر به سراغ خدمات گفتاردرمانی می‌روند؟

متاسفانه  اختلالات گفتار و زبان در بسیاری از نقاط دنیا به ویژه در کشور ما ایران، به موقع تشخیص داده نمی شود.

این مشکل دلایل مختلف دارد از جمله:

 1.استفاده کم پزشکان از ابزارهای غربالگری و تشخیص تکاملی محدودیت وقت

2.عدم وجود پرسنل متبحر و آموزش دیده

3.دستمزد ناکافی

4.در اختیار نداشتن تست‌های مناسب

 5.ناآشنا بودن خانواده با علائم اولیه اختلال مثل علائم اوتیسم

6.نبود علائم آشکار مثلا اختلالات تلفظ کودکان را به حساب شیرین زبانی او می گذارند…

نتیجه گیری

برای تشخیص و درمان اختلالات گفتاری در بزرگسالان و کودکان؛ باید خانواده در گام اول توجیه باشد و متوجه نیاز ویژه فرزندش بشود. پزشکان و متخصصان حوزه کودک نسبت به مشکلات گفتاری کودکان آگاه باشند تا در تشخیص مشکلات گفتاری کودکان به موقع عمل کنند زیرا خانواده ها معمولا به صحبت متخصصان اهمیت بسیاری می دهند.

امید است همه ی توان خواهان عزیز سرزمینمان به موقع از خدمات توانبخشی خصوصا گفتاردرمانی بهره ببرند.